«

»

Feb
24

Moeilijk

lijsttrekker PVV Eerste Kamer

Overal hoor je ‘lijsttrekkers’ klagen dat het niet eerlijk is: zij trekken een lijst, en de gewone burger kan niet eens op hen stemmen. De leden van provinciale staten kiezen immers de Eerste Kamer. Dit zou, zo meent men, voor de gewone burger niet te begrijpen zijn.
X

Gelukkig is deze ongelooflijk onbegrijpelijke situatie eenvoudig te voorkomen als partijen geen lijsttrekkers voor de Eerste Kamer aanwijzen. Maar omdat dat publiciteit genereert, doen ze het natuurlijk toch. Zo is de hele kandidatenlijst van de PVV voor de Eerste Kamer nog geheim in verband met mogelijke negatieve publiciteit, maar heeft die partij wel een lijsttrekker. De publieke omroep organiseert immers graag lijsttrekkersdebatten, maar absoluut niet tussen die lui die in de Provinciale Staten willen. Het moet per slot van rekening wel Haags blijven.

Merkwaardig, we hebben dit systeem al langer dan mensenheugenis en nu zou het nog steeds onbegrijpelijk zijn. Een flinke investering in het onderwijs is hier zeker op zijn plaats!

Een andere vraag is of ons tweekamerstelsel gewenst is of moet worden aangepast. Daar wordt in de loop der tijden anders over geoordeeld. De beslissende vraag is of het hebben van twee volksvertegenwoordigingen veel toevoegt aan de kwaliteit van de wetten. In tijden dat regeringscoalities in twee kamers een meerderheid hebben is dat slechts zelden het geval: de regering wordt gesteund, tenzij ze het helemaal te gek maakt.

Maar als de regering wel een meerderheid heeft in de Tweede Kamer maar niet in de Eerste, dan krijgt de laatste natuurlijk meer inbreng en dus meer betekenis. De wens om maar een Kamer te hebben is dus het beste te begrijpen in een tijd dat meerderheden in beide Kamers functioneren als stempelautomaat voor regeringsvoorstellen.

Nu dat wel eens anders kon worden lijkt me dat thema minder relevant. En misschien wordt de Eerste Kamer ooit wel zo relevant dat hij rechtstreeks gekozen zou moeten worden.